+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱:۴۰ ق.ظ توسط محمدی
|
علفهای صحرایی
تعدادی از علف های صحرایی در روستای ده اباد عبارتند از :
ازگزش ezgeresh
گندمو gandemoo
شیرآورَ shiravera
مُهُد mohod
تَلَ tala
خُرفَ khorfa
بومادِرانboomaderan
علف میش alaf mish
گل غازیgolghazi
خُویگِ زمین khoyge zamin
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱:۲۶ ق.ظ توسط محمدی
|
دعوت به همکاری
با تشکرازشما گرامیان که به وبلاگ ما سرزدید
دوستان عزیزوهمشهریان خوب وبا صفای روستای ده آباد درصورت تمایل می توانید مطالب وعکسهای خودتان را درباره آداب , رسوم , عقاید , باورها و هرموضوعی دررابطه با روستای ده آباد از گذشته های دور و نزدیک به نشانی پست الکترونیکی زیر
Mohammadi827@gmail.com
ارسال کنیدتا با نام شما در این وبلاگ منعکس شود منتظر ایده ها ونظرات خوب ارزشمند شما هستیم.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم شهریور ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۵۱ ق.ظ توسط محمدی
|
دِه آباد روستایی در 25 کیلومتری شمال نطنز است که در حاشیه کویر و سر راه بادرود و ابوزیدآباد و کاشان واقع است . از لحاظ تقسیمات کشوری جزو شهرستان نطنز بوده و در بخش امامزاده بادرود قرار دارد . این روستا بر روی طول جغرافیایی 51 درجه و 56 دقیقه و عرض جغرافیایی 33 درجه و 43 دقیقه قرار گرفته است و در شیبی بسیار ملایم واقع است معماری روستا اغلب قدیمی است و بیشتر خانه ها دارای ورودی دالان مانند هستند. مصالح ساختمانی روستا در گذشته خشت و گل بوده و اکنون آجر و آهن و سیمان است مطابق با سرشماری خانه بهداشت ، روستا بیش از 450 خانوار و 2000 نفر جمعیّت دارد شغل بیشتر مردم کشاورزی و دامداری است و بیش از 250 خانوار نیز از طریق اشتغال در ادارات دولتی و کارخانهی ریسندگی دِهآباد و کارگاهها و کارخانجات مستقر در شهرستان امرار معاش میکنند گویش بیش از 80 درصد جمعیّت ، دِهآبادی است و بقیّه نیز به زبان فارسی محلّی سخن میگویند و همین عامل سبب تاثیرگذاری بر این گویش و تاثیرپذیری فارسی محلّی از گویش دِه آبادی شده است .