ده آباد به زبان محلی به معنای مکانی است که سرسبز و آباد می باشد . چون زمانی که این روستا بنا می شده است دارای زمین حاصلخیز و باغ های زیاد بوده است البته به این روستا قریة العباد نیز گفته می شده .از نظر قومی تقریباً روستای ده آباد از یک قوم و طایفه می باشند ولی در چند سال اخیر چندین خانوار مهاجر در این روستا ساکن شده اند و به زبان های فارسی و لهجه های متفاوت و خاص صحبت می کنند . اما تعارض و در گیری بین ساکنین روستا وجود ندارد و تمام اهالی روستا مسلمان و دارای مذهب شیعه می باشند .لذا عوامل اجتماعی در شکل گیری محلات تأثیر چندانی نداشته ،در مقابل عواملی جغرافیایی، تاریخی ، فرهنگی و مذهبی در شکل گیری محلات تأثیر گذاشته است .به طوریکه نامگذاری محلات از جمله محله بالا و محله پایین محله حاج قاسم ،محله کلنگه ، قلعه کنار ، بیست و چهار دستگاه ،بیست و دو دستگاه ، هفتاد و دو دستگاه بیانگر این مطلب است , چرا که محله پایین یا محله حاج قاسم در هسته اولیه و قدیمی و در شمال شرق روستا تشکیل شده است و از ویژگی های خاصی برای روستاییان برخوردار است . محله بالا و کلنگه در شمال روستا و بعد از هسته اولیه به وجود آمده است که قدمت کمتری دارند .محلات 24دستگاه ،22دستگاه ،72 دستگاه از جمله محلات جدید روستا بوده که در جنوب ،غرب و در امتداد خیابان اصلی روستا و به سمت جنوب غربی و غرب روستا ساخته شده و ادامه پیدا کرده است .لازم به ذکر است که با وجود 7 محله فوق از لحاظ فرهنگی و قومی تضادی در این روستا وجود ندارد .
در حال حاضر با تغییرات نظام سیاسی اداری در کل کشور به خصوص در نقاط روستایی تا حدود سال1365 اکثر روستاها از جمله روستای ده آباد به صورت دهداری در زیر مجموعه مرکز دهستان اداره می شده اند که پس از بر روی کار آمدن شورای اسلامی روستا نظام مسئولیت و تصمیم گیری به شوراها محول گردید و در سال های 1380 به بعد با روی کار آمدن دهیاری ها این مسئولیت و نظام تصمیم گیری به این بخش که وابسته به وزارت کشور می باشد ،محول و دهیاری ها کلیه امور مربوط به روستا را در دست داشته و شوراهای اسلامی نیز ناظر بر اجرای این عملیات ها خواهند بود.
برگرفته از: راهنمای طرح هادی روستا