a نشانهی استمرار در گویش دِهآبادی است که در زمانهای حال و گذشته وجود دارد و در این جایگاهها به کار میرود .
1- در آغاز فعل قبل از ستاک فعلی :
|
فارسی |
دِهآبادی |
آوانوشت |
|
میخورم |
اَخُران |
a-xor-ăn |
|
میبَرَم |
اَبِران |
a-ber-ăn |
|
میبُردَم |
اَبَردَم |
a-bard-am |
2- در آغاز فعل قبل از ضمیر فاعلی
|
فارسی |
دِهآبادی |
آوانوشت |
|
میچیدم |
اَمَچی |
a-ma-či |
|
میبردم |
اَمَبَ |
a-ma-ba |
3- در آغاز فعل قبل از ضمیر مفعولی
|
فارسی |
دِهآبادی |
آوانوشت |
|
میبیندم ( مرا میبیند ) |
اَمَوینیَ |
a-ma-viŋ-ya |
|
میبردش ( او را میبرد ) |
اشَشینیَ |
a-ša-šiŋ-ya |
4- بین پیشوند اشتقاقی و ستاک فعلی
|
فارسی |
دِهآبادی |
آوانوشت |
|
مینشینم |
هووَچینیان |
hū-(w)a-čiŋ-yăn |
|
بر میدارم |
آرَگِران |
ăr-a-ger-ăn |
5- بین پیشوند نفی و ستاک فعلی
|
فارسی |
دِهآبادی |
آوانوشت |
|
نمینشینم |
هانَچینیان |
hă-n-a-čiŋ-yăn |
|
بر نمیدارم |
آرنَگِران |
ăr-n-a-ger-ăn |
6- بین ضمیر مفعولی و ستاک فعلی
|
فارسی |
دِهآبادی |
آوانوشت |
|
برش میدارم (بر میدارمش ) |
آرِشَگِران |
ăr-eš-a-ger-ăn |
|
میزندش ( او را میزند ) |
دِرِشَبَندان |
der-eš-a-band-ăn |
بین جزء غیر فعلی و جزء فعلی ، در فعل مرکّب
|
فارسی |
دِهآبادی |
آوانوشت |
|
انجام میدهد |
اَنجامَدَ |
anĵăm-a-da |
|
بیرون میکند |
بَرَکِرَ |
bar-a-kera |
