X
|
روستاي ده آباد dehabad تاریخچه ی ده آباد و گویش ده آبادی
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[ یکشنبه ششم اسفند 1391 ] [ ] [ محمدی ]
اولین نشست رسمی صابری بخشدار بادرود با دهیاران واعضای شورای اسلامی روستاهای بخش به میزبانی دهیاری ده آباد تشکیل شد . عبدالله صابری بخشدار بادرود به همراه محمد معادی فر کارشناس دهیاری ها وامور شوراهای بخش در این جلسه حضور داشتند . بخشدار بادرود پیرامون موضوعات طرح شده در این نشست گفت در این جلسه به منظور حفظ وحدت همه مسوولان بخش جهت توسعه همه جانبه و جامه عمل پوشاندن به منویات مقام معظم رهبری , درخصوص شرح وظایف دهیاری ها - بررسی شاخصه های ارزیابی دهیاران - استفاده مناسب از توانمندی روستا در تصمیم سازی - ازوم هماهنگی با بخشداری در کلیه مسائل - ایجاد وحدت و انسجام وهمراهی وهمدلی شورای روستا و دهیاری ها با بخشداری - لزوم تنظبم برنامه مدون و سالیانه دهیاران مطالبی بیان شد . ایشان همچنین اظهار داشت بستر سازی جهت توسعه صنایع دستی وخدمات گردشگری و توجه به نامگذاری میادین ومعابر روستاها به نام های ملی ومذهبی و ثبت ونگهداری اموال و اسناد ومکاتبات اداری از دیگر موارد مطرح شده در این جلسه بود که عنوان گردید. گفتنی است جلسات به صورت منظم و ماهیانه به صورت چرخشی در یکی از دهیاری های بخش تشکیل خواهد شد [ سه شنبه هشتم اسفند 1391 ] [ ] [ محمدی ]
احتساب مالیات قریه حسین آباد جزو مالیات قریه العباد (دهآباد)کاشان
[ یکشنبه ششم اسفند 1391 ] [ ] [ محمدی ]
مسجد جامع افوشته به همراه آب انبار و دارالسياده قديمي در روستاي افوشته و در 2 كيلومتري نطنز در اطراف يک ميدان مربع شكل قرار دارد. به نظر مي رسد که بناي مسجد متعلق به دوره تيموري (قرن نهم هجري) باشد كه در دوره هاي بعد به طور وسيع بازسازي شده است. تنها اثر قابل توجه مسجد، دو جفت در چوبي منبت كاري شده مربوط به قرن نهم هجري است كه در حال حاضر در آرامگاه سيد واقف نگهداري مي شوند با توجه به مشابهت منبت كاري اين دو در به نظر مي رسد كه هر دو توسط استاد علي نجار نقار ساخته شده باشد. با توجه به اين كه در متن كتيبه از مالكيت شخصي درها صحبت شده است، احتمالا اين درها از جاي ديگري به اين مسجد منتقل شده اند. در گوشه باختري ميدان، سردري با كاشي كاري و كتيبه معرق وجود دارد كه در كتيبه آن نام شاهرخ تيموري و نوه او علاء الدوله ذكر شده است. ساختمان دارالسياده را به حسن بن حسين الحسيني و تاريخ 849 هـ . ق نسبت داده و سازنده آن را شيخ حسن بن نظام الدين بنايي اصفهاني ذكر كرده اند منبع:http://www.rasekhoon.net [ یکشنبه ششم اسفند 1391 ] [ ] [ محمدی ]
كساني كه به نطنز وارد مي گردند از جمله آثاري كه توجه آنها را جلب مي نمايدگنبدي است فيروزه فام بر فراز تپه هاي (3) مشرف بر دشتهاي سبز و خرم شهر نطنز كه اطراف آن را باغستانها چون نگيني احاطه كرده اند. اين بنا آرامگاهسيدحسن الحسيني مشهور به سيد واقف مي باشد كه داراي برجي مرتفع و هشت ضلعي باگنبد دوپوش و فيروزه رنگ وزيبا مي باشد كه رهگذران و بينندگان را به بالاي تپه مي كشاند. كتيبه ساقه گنبد به خط كوفي بنايي و جملات لااله الاالله، محمدرسول الله و علي ولي الله در آن به چشم مي خورد. كاشيهاي گنبد به مرور زمان لعاب خود را از دست داده و بعضي از آنها نيزكنده شده بود كه لزوم تجديد كاشيكاري آن راايجاب مي نمود و اين كار به سال 1367 شمسي انجام گرديد. بقعه سيد واقف بنايي است هشت گوش با گنبدي دوپوش فيروزه رنگ، گرچه داخل آن فاقد تزيينات است ولي اشيايموجود در آن نفيس و گرانقدر و از هرجهت قابل اهميت مي باشد. از متعلقات قابل توجه آرامگاه مي توان به شرح زير ياد نمود: 1- لوحه هلالي بالاي در ورودي; 2- در ورودي چوبي منبتكاري شده; 3- صندوق چوبي منبتكاري (ضريح) داخل آرامگاه; 4- درهاي چوبي منبتكاري متعلق به مسجد افوشته كه در زواياي شرقي و غربي داخل آرامگاه نصب شده است. 1- لوحه هلالي بالاي در ورودي اين لوحه ارزشمند و قابل توجه كه طول قاعده آن 130 و ارتفاع آن در راس 80سانتيمتر است. در متن آن دو رديف شعربه خط ثلث برجسته كنده كاري شده، يكي به عرض 12 سانتيمتر كه به طور هلالي از منتهي اليه سمت راست شروع شده وسپس در سمت چپ پايان مي گيرد. بيت سوم آن گوياي تاريخ ساخت گنبد يعني سال 828 هجري قمري است. مضموناشعار چنين است: به عون خالق بيچون خداي هردو جهانبه عهد شاه جهان شاهرخ بهادرخانبه يمن همت عالي تاج دولت و دينحسن كه منبع جود است و معدن احسانبه سال (كذا) ثمان عشرين از ثمانمائهبه سعي صاحب اين روضه مرتضاي زمانتمام شد به سعادت بناي اين مرقد كه روضه ايست منور ز روضه هاي جنانو دنباله آن كه بطور افقي در قاعده لوحه كنده كاري شده حاوي اين دوبيت است: سواد قصر بهشت است زانكه دربانش درختهاي گران است و آبهاي روان در اين مزار كه هيچ… درنمي يابدبغير بانك نماز و تلاوت قرآن 2- در ورودي آرامگاه آرامگاه سيد واقف داراي در چوبي دولنگه است كه هر لنگه آن به عرض 60و ارتفاع 226 سانتيمتر مي باشد و متن آن رانقشهاي منبت بسيار زيبا و جالب توجهي پوشانيده است. در متن مربع شكل قسمت بالايي در علاوه بر نقوش منبت دو بيت شعرعرفاني كه حاكي از خلوص نيت و اعتقاد باني آناست، به خط ثلث كنده كاري شده كه مضمون آن چنين است: لنگه سمت راست: بده مرا تو خدايا در اين خجسته سير هزار مايه شادي و فتح و نورو ظفر لنگه سمت چپ: به حرمت سه محمد به حق چهار عليبه دو حسن به حسين وبه موسي وجعفر مطلب قابل توجه اينكه اين در و سردر زيباي آن، كه از نفايس آثار باستاني بوده واز گزندزمانه مصون مانده است. درمعرض هوا و گردوخاك و ساير عوامل جوي قرار گرفته و درنتيجه به مرور زمان شكافهايي در آن ايجاد شده است. با توجه به شباهتهايي كه از لحاظ نقوش منبت بين اين در و درهاي مسجدجامع افوشته وجود دارد شايد بتوان گفت كهسازنده اين در نيز همان استاد حسين فرزند علي نجار نقار، قريه ده آباد بوده است. 3- صندوق منبتكاري داخل آرامگاه داخل آرامگاه سيد واقف در زير صندوقي ساخته شده از چوب ضخيم گردو كه پيرامون آن را پارچه هاي سبزرنگپوشانيده است. صندوق يا ضريح چوبي ديگري قراردارد، كه علاوه بر منبتكاري جالب و ارزنده ستونهاي آن با آيات قرآنيكنده كاري وبه طور برجسته تزيين داده شده است. تزيينات اين صندوق كه شاهكاري از صنعت منبتكاري به شمار مي آيدو ريزه كاريهاي هنري بكار رفته در آن از هر جهت قابل توجه است. مثلا گلهاي منبت متن كه داراي نقوش بديعي استچنانچه به دقت مشاهده شود نمايانگر نامهاي مبارك محمد و علي مي باشد. اين ضريح مكعب مستطيل شكل كه به ابعاد9816/1 و بلندي 10/1 متر است محكم و بطور كام و زبانه ساخته شده است. (4) 4- درهاي چوبي منبتكاري مسجد جامع افوشته در كناره هاي شمال غربي و جنوب شرقي محوطه داخلي گنبد دو در چوبي منبتكاري به ديوار نصب شده كه علاوه برمنبتكاري بس نفيس در متن هريك نيزنوشته هايي به خط ثلث به چشم مي خورد اين درها كه يكي بزرگ و ديگرينسبتاكوچكتر است متعلق به مسجد جامع افوشته بوده كه براي جلوگيري از ربوده شدن در روز جمعه 31 فروردين ماهسال 1352 از محل اصلي خارج و در مكانهاي كنوني نصب گرديد. الف - در بزرگ اين در دو لنگه كه داراي نقوش منبت بس ظريف است هر لنگه آن به ابعاد6032/2 متر و داراي پاشنه گرد چوبي استدر تنكه قاب مانند قسمت بالاي هرلت آن جمله هايي به خط ثلث به شرح زير كنده كاري شده است: لنگه سمت راست: لصاحبه السعادة والسلامة لنگه سمت چپ : وطول العمر ماناحت حمامة و بر بالاي دماغه در: خداوند اين در مبارك مرتضي اعظم سيد حسن الحسيني و در بخش پايين دماغه: عمل استاد حسين ابن علي نجار نقارقريه… اين در كه داراي نقوش منبت بسيار جالب و زيباست در اثر گذشت زمان و عوامل جوي در قسمت پايين شكافهايي پيدانموده و همچنين نوشته هاي قسمت پايين دماغه در حال محو شدن مي باشد. ارزش فوق العاده آن ايجاب مي كند كه از طرف متخصصين مربوطه در موردترميم آن اقدام لازم بعمل آيد. ب - در كوچك اين در نيز به مسجد جامع افوشته تعلق دارد و در محلي كه به حسينه مي پيونددنصب شده بود و براي جلوگيري ازدزديده شدن همراه با در بزرگ به آرامگاه سيدواقف منتقل گرديد. اين در كه هر لنگه آن به ابعاد 48168 سانتيمتر و داراي نقوش منبت زيباو بديع است نسبت به در بزرگ ازهميت بيشتري برخوردار است. زيرا جملات كنده كاري شده در كتيبه هاي بالاي در گوياي تاريخ ساخت در (سال 831هجري قمري) مي باشد كه به گمان قوي ساختمان مسجد نيز درهمان سال پايان گرفته است. متن نوشته ها چنين است: لنگه سمت راست: چو در بسته گردد گشاينده اوستچو ره ياوه گردد نماينده اوست صاحبه و مالكه السيد حسن لنگه سمت چپ: اين در به شادكامي دائم خجسته بادبر دوستان گشاده و بر خصم بسته باد في رمضان السنة احدي و ثلاثين و ثمانمائة (831 هجري قمري) به گفته كهنسالان افوشته اين در سالياني چند در پشت ديوار شمال غربي مسجد در زير آفتاب و باران و برف افتاده بود،سپس چهارچوبي براي آن تهيه و نصب مي گردد. بدين علت زيانهاي وارده به اين در نسبتا زيادتر مي باشد. اين مكان مقدس مقبره يكي از خيرين وواقفيان بزرگ نطنزبوده كه باتوجه به دارا بودن آب و هواي كوهستاني (معتدل و سرد) و جاذبه هاي طبيعي ،تفريحي و گردشگري و همچنين داشتن قدمت تاريخي در بيشتر فصول سال پذيراي صدها زائر ميباشد. منبع :http://harameyar.org [ یکشنبه ششم اسفند 1391 ] [ ] [ محمدی ]
|
درباره وبلاگ  دِه آباد روستایی در 25 کیلومتری شمال نطنز است که در حاشیه کویر و سر راه بادرود و ابوزیدآباد و کاشان واقع است . از لحاظ تقسیمات کشوری جزو شهرستان نطنز بوده و در بخش امامزاده بادرود قرار دارد . این روستا بر روی طول جغرافیایی 51 درجه و 56 دقیقه و عرض جغرافیایی 33 درجه و 43 دقیقه قرار گرفته است و در شیبی بسیار ملایم واقع است معماری روستا اغلب قدیمی است و بیشتر خانه ها دارای ورودی دالان مانند هستند. مصالح ساختمانی روستا در گذشته خشت و گل بوده و اکنون آجر و آهن و سیمان است مطابق با سرشماری خانه بهداشت ، روستا بیش از 450 خانوار و 2000 نفر جمعیّت دارد شغل بیشتر مردم کشاورزی و دامداری است و بیش از 250 خانوار نیز از طریق اشتغال در ادارات دولتی و کارخانهی ریسندگی دِهآباد و کارگاهها و کارخانجات مستقر در شهرستان امرار معاش میکنند گویش بیش از 80 درصد جمعیّت ، دِهآبادی است و بقیّه نیز به زبان فارسی محلّی سخن میگویند و همین عامل سبب تاثیرگذاری بر این گویش و تاثیرپذیری فارسی محلّی از گویش دِه آبادی شده است . | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||